قرار گذاشتن لب رودخانه

اکثر ما آدمها دوست داریم اوقاتمان را با کسی سپری کنیم کهوجه اشتراک زیادی با او داریم.یا دوستانی با این ویژگی داریم یا به سختی براییافتن چنین دوستی تلاش میکنیم؛ در حالیکه تقریباهمیشه تنها فردی را که بیشتریناشتراک را با مادارد فراموش میکنیم : خودمان!

چطور میخواهیم اوقات خوشی را برای دوستانمان فراهم کنیموقتی نمیدانیم چگونه خودمان را خوشحال کنیم؟!

درست است که داشتن فردی که بتوان با او پیاده روی کرد، آهنگگوش داد ، بستنی خورد( یا ترکیب این سه مورد باهم) و در مورد فیلم مورد علاقه هردومان حرف زد خیلیکیف میدهد؛ ولی به این معنی هم نیست که وقتی این مخاطبان خاص دردسترس نیستند یاهستند و سرگرم زندگی خودشانند این جور کارها ولذت بردنها دور از دسترس ماست.

با اینکه معمولا فراموش میکنیم ولی مهمترین شخصیت زندگی ماخودمان هستیم که باید آرامش را برایش فراهم کنیم.

پس میتوانیم به جای تنها در خانه نشستن، دست خودمان رابگیریم و ببریم سر قرار با خودمان.

باخودمان برویم لب رودخانه ( حتی حالا که آب باز نیست پلخواجو جای دنجی است)؛ یک بستنی قیفی شکلاتی برای خودمان بخریم و درحالیکه باهندزفری به ترتیب محسن چاوشی، رضا یزدانی و رستاک گوش میدهیم از قرارمان لذتببریم.

خودمان تنها کسی است که به ما خیانت نمیکند، تنهایماننمیگذارد و همیشه دوستمان دارد. هوایش راداشته باشیم.